poniedziałek, 18 września 2017

„Kobieta z Isla Negra” – María Fasce

María Fasce w książce „Kobieta z Isla Negra” ukazuje nam poetę Pabla Nerudę widzianego oczami córki gosposi. Wprowadza nas w natchniony i eteryczny świat zmysłów, namiętności oraz intryg i zdrady. Książka pochłonęła mnie bez reszty pozostawiając po sobie pustkę i spory niedosyt.

Zaczynamy podróż z małą Elisą i jej matką Raquel, która straciła pracę w rodzinnym miasteczku i przenosi się właśnie na Isla Negra, by zamieszkać u znanego poety Pabla Nerudy. Dziewczynka jest szczęśliwa i jednocześnie przerażona zmianą jaka zachodzi właśnie w jej 12-to letnim życiu. Kiedy poznaje pana domu odnajduje w nim wspaniałego kompana do spacerów i rozmów, a jako półsierota tęskniąca za męskim pierwiastkiem w swoim życiu, chłonie jak gąbka wszystko co dzieje się dookoła niej. W pierwszej części książki język jest prosty, a Elisa relacjonuje na sucho wszystko co dzieje się w pokaźnej posiadłości. Nie zawsze świadoma jest rangi wydarzeń i tego jak wpłynie to na jej późniejszą osobowość. Ukazuje nam codzienność spracowanej matki, którą kocha całym sercem, jednak w momencie w którym poznaje żonę Pabla, argentyńską malarkę Dellię del Carril, jej uczucia zostają zachwiane. Kobieta posiada nieodparty wdzięk i szyk, co na dziewczynce robi ogromne wrażenie i powoli dyskredytuje pozycję matki. Tutaj pojawia się wioskowy chłopak, Aldo, którego fascynuje nowo przybyła dziewczynka. Elisa nie wie jeszcze jak ważną role w jej życiu odegra ciemnowłosy młodzieniec.



Dorastamy wraz z Elisą przyglądając się małemu centrum wszechświata, którym staje się dla nas posiadłość w Isla Negra. Widzimy, że poeta nie stroni od kobiet. Mimo przepięknej żony, która często przebywa w rozjazdach, sprowadza do domu coraz to nowsze zdobycze, stawiając erotyczność na pierwszym miejscu. Traktuje je jako podbudowanie ego, ale również jako inspirację do swojej twórczości. Raquel bezpodstawnie oskarżona o kradzież pozostawia córkę u poety sama wracając do rodzinnego Temuco. Tutaj umiera nić wiążąca obie kobiety. Role matki, wychowawczyni oraz powierniczki przejmuje Delia. Dziewczynka powoli wkracza w okres dojrzewania, zaczyna inaczej postrzegać otoczenie co widać wyraźnie w czasie wkroczenia książki w część drugą. Coraz częściej górę biorą emocje, nie spotykamy się już tak często z suchym relacjonowaniem wydarzeń. Pojawia się również analiza niektórych zachowań.
Momentem przełomowym w życiu nastolatki jest śmierć matki. Wtedy do Elisy dociera jak bardzo krzywdziła kobietę która robiła wszystko dla niej. Jednak mimo to, wraca do Isla Negra pozostawiając wszystkie czynności pogrzebowe na przyjaciółce Raquel.

Szczególna jest w tej książce pozycja kobiet. Fasce pokazuje rywalizację o miejsce u boku mężczyzny, namiętność skrywaną przed spojrzeniami innych, żeńską przyjaźń, siłę macierzyńskiej miłości i każda z tych kreacji kobiecych odgrywa ważną rolę w życiu Elisy i kształtuje jej charakter. Kiedy dorasta język postaci się zmienia, widzimy emocjonalność i analizy, które toczy wewnętrznie. Dopiero w swoim dorosłym życiu dostrzega wydarzenia, które wpłynęły na nią samą.

[Dom Pablo Nerudy- Isla Negra]

Kobieta z Isla Negra to historia tkana uczuciami. Namiętnością, zdradą, wyniosłością, miłością, cierpieniem i smutkiem. To książka, która pozostawia ślad w naszym życiu. Ukazuje nam zahukaną dziewczynkę, przemieniającą się w dojrzałą i niezwykłą kobietę. Możemy również zajrzeć w hermetyczny świat poetów i mimo iż częściowo jest to fikcja literacka zapoznać się z życiem Pabla Nerudy, przedstawionego jako osoba genialna i jednocześnie jako człowiek okrutny, dziecinny i egoistyczny.

Ocena: 9/10

Za możliwość zapoznania się z ksiąską dziękuję

~Katarzyna Matlak
Wilcze Czytanie

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz