‘’Chłopięca wojna. Pamiętnik z Powstania Warszawskiego” – Bohdan Hryniewicz


Po książki opowiadające o powstaniu warszawskim sięgam już właściwie w ciemno, bo jest to wydarzenie, które szczególnie mnie interesuje. Cieszę się, gdy mam okazje czytać wspomnienia osób biorących udział w walkach, bo takie książki są najbardziej wartościowe i jeszcze bardziej przybliżają nam ten straszny okres w dziejach naszego kraju.

Bohdan Hryniewicz urodził się w 1931 roku w Wilnie. Rezem ze starszym bratem Andrzejem wstąpili do Szarych Szeregów i brali udział w powstaniu warszawskim. Zostali przyjęci do batalionu ,,Nałęcz”, a sam Bohdan był jednym z najmłodszych łączników. Podczas walk na Starówce zginął Andrzej, a jego młodszy brat został odznaczony Krzyżem Walecznych, po kapitulacji opuścił miasto razem z ludnością cywilną. Obecnie mieszka na Florydzie razem ze swoją żoną.

,,Klęknąłem przy nim, trzymając go za rękę; stopniowo zwalniał uścisk, a po chwili już nie żył. Nigdy nie dowiedziałem się, jak miał na imię, nie pamiętam też jego pseudonimu. Był jednym z wielu, którzy dołączyli do naszego batalionu, a dziś są znani tylko jako ,,N.N.”

Książka ta wywarła na mnie duże wrażenie, przede wszystkim dlatego, że okazała się niezwykle szczegółowa i nigdy nie czytałam tak dokładnej relacji. Może wydawać się, że zachowanie tak dokładnych wspomnień jest niemożliwe, ale jednak tak dramatyczne wydarzenia odbijają się na nas, zostają w naszej głowie. Nie wątpię również w to, że autor przed napisaniem książki usystematyzował swoją wiedzę.

Całość jest podzielona na tematyczne rozdziały, dzięki którym książka jest po prostu przejrzysta. Każdy z nich jest opisany, więc wiedziałam, o jakim miejscu i czasie pisze autor. Nie musiałam się domyślać i sama orientować w tych sprawach. Same fragmenty są krótkie, konkretne i dość szczegółowe. Momentami jest to po prostu sucha relacja z działań wojennych i z jednej strony fajnie, z drugiej brakowało tu trochę emocji.


Myślę, że autor chciał przekazać nam jak najwięcej informacji o przeróżnych aspektach życia podczas wojny i na przykładzie własnego życia pokazał tą rzeczywistość okupacyjną. Doświadczył naprawdę wielu przeróżnych przygód i było o czym opowiadać, ale też nie trudno zauważyć, że świetny z niego obserwator. W treści nie brakuje szczegółowych informacji o działaniach wojska, postępach w walce, ale też znajduje się tam wiele kwestii czysto prywatnych, opowiadających o Bohdanie, jego rodzinie, ich losie i życiu.

W drugiej połowie książki chyba autor trochę dał upust emocjom i poopowiadał więcej, bardziej czułam w tym jego historię, a nie suche zdawanie relacji, niczym w podręcznikach. Taka lekko prywatna forma odpowiada mi znacznie bardziej. Lubię jeśli autorzy-bohaterzy skupiają się na sobie, bo w końcu autobiografie kupuje się po to, aby dowiedzieć się o kimś czegoś więcej. Tej książki nie można nazwać typową autobiografią, ale posiada wiele jej cech.

,,Szliśmy gęsiego wśród pól, z dala od dróg, omijając szerokim łukiem okoliczne wioski. Noc była bardzo zimna, na polach leżało dużo śniegu, więc szliśmy z trudem. Nie było ciemno – śnieg jaśniał odbitym księżycowym światłem. Po trzech godzinach zaczęło świtać. Przechodziliśmy  właśnie obok kępy krzaków i młodych drzewek; zatrzymaliśmy się na skraju. Sto metrów dalej widzieliśmy pole, najeżone znakami. Jeszcze dalej, w odległości około kilometra, widniało niewielkie miasteczko.”

Dużo informacji zrobiło na mnie ogromne wrażenie i to udowadnia mi, że ten okres kryje przed nami jeszcze wiele tajemnic. Każda osoba zapamiętała swoją drogę inaczej, każdemu przydarzyły się inne przygody i każdy inaczej je odebrał. Cieszę się, że poznałam losy kolejnego bohatera i że świat ma przede mną o kilka zagadek mniej.

Podobało mi się również to, że autor opisał różne etapy w swoim życiu. Znalazło się trochę miejsca na opis dzieciństwa, lat młodości, które spędził w ogarniętej wojną Warszawie czy chociażby okresu po wojnie. W tych bardziej osobistych rozdziałach widziałam dużo emocji, które tak naprawdę pozwoliły mi lepiej poznać autora, a to było dla mnie ważne.

Książka jest również opatrzona w kilkanaście opisanych fotografii, które pokazują nam nasz kraj ogarnięty wojną. Zdjęcia zawsze działały na moją wyobraźnię i tak też było tym razem.

,,Chłopięca wojna” to książka, która bardzo dokładnie opisuje okres wojny, a przede wszystkim powstania warszawskiego. Autor był jego czynnym uczestnikiem, na własne oczy widział to piekło i dokładnie je opisał. Jednak w tym wszystkim znalazły się fragmenty czysto prywatne, pokazujące jego relacje z bratem, matką albo drogę, którą musiał pokonać, aby przeżyć i móc zacząć normalnie żyć. Polecam, ponieważ naprawdę warto zapoznać się z książką napisaną przez naocznego świadka, bo to najlepsze świadectwo z czasów wojny.





Ocena: 10/10
Za możliwość przeczytania dziękuję Wydawnictwu Bellona


Patrycja Bomba

Udostępnij w Google Plus

About Psiapsi

BookParadise to portal stworzony z myślą o ludziach, którzy uwielbiają literacki świat, a także ochoczo spędzają czas grając w gry lub rozkoszują się oglądając filmy. U nas znajdziecie mnóstwo recenzji, ciekawe i kreatywne konkursy, a także wiele artykułów i ciekawostek. Portal tworzą wspaniali ludzie, którzy wkładają w swoją pracę mnóstwo pasji oraz energii.
    Blogger Komentarze
    Facebook Komentarze

1 komentarze:

  1. Chętnie sięgnę i przeczytam - mnie też bardzo ciekawi okres powstania warszawskiego i bardzo chętnie dowiem się o nim jeszcze więcej.

    OdpowiedzUsuń