‘’Delirium” – reż. Dennis Iliadis


Już od bardzo dawna lubiłam filmy i książki o tematyce psychologicznej. Zawsze napawały mnie one niepewnością, strachem i trochę po nich wariowałam, ale jednak nadal nie potrafiłam przerwać swojego małego uzależnienia. Później na mojej drodze pojawiła się miłość do literatury faktu i cała reszta odeszła w zapomnienie. Aż do dziś, bo za sprawą ,,Delirium” przypomniałam sobie o tym, co kiedyś lubiłam.

Tom przez ostatnich kilkanaście lat przebywał w szpitalu psychiatrycznym. Jednak w końcu dostaje pozwolenie na opuszczenie ośrodka i zamieszkanie w domu po rodzicach. Dodatkowo, jest ciągle poddawany kontroli, aby lekarze mogli się przekonać, czy jest zdolny do samodzielnego życia na wolności. Tom po początkowej konsternacji, zaczyna cieszyć się mieszkaniem w dużym domu i stara się poznawać jego zakątki oraz korzystać z wolności. Po pewnym czasie mężczyzna zaczyna odkrywać, że w domu dzieje się coś złego. Czy rzeczy, które widzi dzieją się naprawdę? A może to tylko jego umysł podsuwa mu fałszywe obrazy?

Film ten na pewno jest produkcją godną uwagi i cieszę się, że na nią trafiłam. Dawno nie oglądałam czegoś podobnego, więc z dużą przyjemnością poznawałam całą fabułę. Całość od początku była mocno niepokojąca, trochę psychiczna, ale też klimatyczna. W pewnym momencie pomyślałam, że być może oglądanie tego filmu wieczorem, w pustym domu, nie jest najlepszym pomysłem. On po prostu dość mocno oddziaływał na zmysły, co oczywiście jest jego ogromną zaletą.
Źródło

Efekty specjalne nie powaliły mnie na kolana i całe szczęście, że było ich mało, bo naprawdę nie przetrawiłabym większej ilości zakrwawionych głów. W jednym momencie aż musiałam zatrzymać film, bo nie wierzyłam w to, co zobaczyłam…. Już youtuberki robiły lepsze charakteryzacje halloweenowe. Dramat, ale na szczęście twórcy zaszaleli tak tylko jednorazowo.

Jest to film, w którym nie znajdziemy zbyt wielu aktorów, ale jednak tylko dwójka jest najważniejsza – Tom i brat. Sam Topher Grace idealne potrafił wcielić się w swoją rolę i pokazać emocje oraz zagubienie człowieka będącego pierwszy raz w życiu na wolności, który jest zdany tylko na siebie i swoją wolę przetrwania. Może jego gra aktorska nie jest wybitna, ale bez wątpienia dobra i dzięki niej możemy jeszcze bardziej wczuć się w klimat tego filmu, a jest on bez wątpienia mroczny.
Źródło

Twórcy bardzo fajnie pokazali oblicze człowieka, który po wielu latach zamknięcia musi odnaleźć się w nowym świecie i zapanować nad demonami przeszłości. Tom był zagubiony, wielokrotnie nie rozumiał nowinek technologicznych i był całkowicie sam. Jego kuratorka raczej miała lekceważący stosunek do swojej pracy i nie próbowała mu pomóc, a wręcz przeciwnie. Trudno jest się odnaleźć w nowej rzeczywistości, gdy nie mamy osoby, która wskaże nam odpowiednią drogę.

Sama fabuła jest fascynująca, bo widz nie jest w stanie odróżnić rzeczywistości od fikcji. W pewnym momencie całość zaczyna przybierać niesamowitą formę, co po prosu mnie zachwyciło. Początkowo całość jest raczej spokojna, tylko niektóre elementy są straszne, a raczej niepokojące. Jednak później wszystko diametralnie się zmienia. Demony powracają, a Tom zostaje postawiony w sytuacji z przeszłości, która dręczy go od wielu lat.

Klimat tego filmu jest niewątpliwie mroczny i wszystko za tym przemawia. Nawet wygląd budynku, w którym zamieszkał Tom jest bardzo specyficzny i sprawiający, że ciągle obawiamy się czegoś złego. Zakończenie tej produkcji zaczynało mnie odrobinę przerastać i nie wiedziałam, czy dotrwam do finału, bo miałam dość emocji. Jednak z drugiej strony, chciałam dowiedzieć się ile z tego wszystkiego okaże się prawdą. Może nic?

Źródło

Co okazało się prawdą? Sami musicie się przekonać, ale mnie finał kompletnie zaskoczył i pozostawił trochę w kropce. Jednak na pewno nie zawiódł, bo nie był schematyczny i przewidywalny, a to okazało się jego niewątpliwą zaletą.

,,Delirium” to film, który naprawdę mnie pozytywnie zaskoczył. Nie spodziewałam się tak wielkich emocji, ale okazało się, że dostałam film, z którym spędziłam kilka fajnych i pełnych napięcia chwil. Jeśli jesteście miłośnikami horrorów psychologicznych i lubicie produkcje zagmatwane, brutalne i pełne zaskakujących wątków, to musicie oglądnąć ten film, bo na pewno nie zawiedziecie się na nim.




Ocena: 9/10
Za możliwość przeczytania dziękuję Monolith

Patrycja Bomba

Udostępnij w Google Plus

About Psiapsi

BookParadise to portal stworzony z myślą o ludziach, którzy uwielbiają literacki świat, a także ochoczo spędzają czas grając w gry lub rozkoszują się oglądając filmy. U nas znajdziecie mnóstwo recenzji, ciekawe i kreatywne konkursy, a także wiele artykułów i ciekawostek. Portal tworzą wspaniali ludzie, którzy wkładają w swoją pracę mnóstwo pasji oraz energii.
    Blogger Komentarze
    Facebook Komentarze

0 komentarze:

Prześlij komentarz